Η πρόταση της ΕΕΛΛΑΚ για διαφάνεια και ακεραιότητα στις αγροτικές ενισχύσεις έχει ιδιαίτερη αξία. Δεν προτείνει μόνο αυστηρότερο έλεγχο μετά την εκδήλωση του προβλήματος. Προτείνει να αλλάξει συνολικά το μοντέλο διαχείρισης, ώστε το ίδιο το σύστημα να είναι λιγότερο επιρρεπές σε σφάλματα, καταχρήσεις και αδιαφανείς παρεμβάσεις. Η κεντρική ιδέα είναι σαφής: ανοιχτά δεδομένα, ανοιχτό λογισμικό, διαλειτουργικά μητρώα, δημόσια λογοδοσία και μόνιμος θεσμικός έλεγχος.

Η Γαλλία κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της ψηφιακής της ανεξαρτησίας, επιλέγοντας να απομακρυνθεί από ιδιόκτητα λειτουργικά συστήματα και να στραφεί σε λύσεις ανοιχτού λογισμικού, με βασικό άξονα το Linux. Η απόφαση αυτή, που ανακοινώθηκε στις 8 Απριλίου από τη Διυπουργική Διεύθυνση Ψηφιακών Υποθέσεων (DINUM), εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική για τη μείωση της εξάρτησης από μη ευρωπαϊκές τεχνολογίες.

Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ συμμετείχε στη διοργάνωση ως In-Kind sponsor, στηρίζοντας τόσο το τεχνικό περιεχόμενο του συνεδρίου όσο και τη συμμετοχή νέων από την εκπαιδευτική κοινότητα. Στο πλαίσιο του συνεδρίου, η ΕΕΛΛΑΚ συνέσφερε με δύο στοχευμένες συζητήσεις BoF που αγγίζουν κρίσιμα ζητήματα για τον ελληνικό δημόσιο τομέα και την αξιοποίηση ανοιχτών δεδομένων και κάλυψε τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής επιλεγμένων φοιτητών που διαμένουν εκτός Αττικής, ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή τους στο εκπαιδευτικό εργαστήριο «Drupal in a Day»

Παράλληλα, την ώρα που σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης εντείνεται η συζήτηση για την ψηφιακή κυριαρχία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, με το ευρωπαϊκό πλαίσιο να προκρίνει διαφανείς, ελέγξιμες και ανεξάρτητες λύσεις, η Ελλάδα φαίνεται να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η επιλογή κλειστών εμπορικών συστημάτων τεχνολογικών εταιριών, όπως η OpenAI, σε ευαίσθητους τομείς, όπως η εκπαίδευση, εντείνει τους προβληματισμούς.

Πριν από 25 χρόνια, το διαδίκτυο βρισκόταν σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Η δυνατότητα για διαμοιρασμό και αναδημιουργία περιεχομένου είχε γίνει πιο εύκολη από ποτέ, ωστόσο το πλαίσιο των πνευματικών δικαιωμάτων παρέμενε περιοριστικό, εγκλωβισμένο ανάμεσα στο «όλα τα δικαιώματα διατηρούνται» και στο «κανένα δικαίωμα δεν διατηρείται». Μέσα σε αυτό το περιβάλλον γεννήθηκε η πρωτοβουλία των Creative Commons (CC), η οποία δημιούργησε ένα ενδιάμεσο χώρο ελευθερίας — έναν χώρο όπου η δημιουργικότητα μπορούσε να ανθίσει και η γνώση να διαμοιραστεί προς όφελος όλων.

Η θυγατρική της Mozilla, MZLA Technologies, ανακοίνωσε την κυκλοφορία του Thunderbolt, ενός ανοιχτού κώδικα enterprise AI client που έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί αποκλειστικά στην υποδομή του ίδιου του οργανισμού. Σε μια εποχή όπου η εξάρτηση από cloud υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης αυξάνεται συνεχώς, το Thunderbolt έρχεται να προσφέρει μια εναλλακτική λύση με έμφαση στην ιδιοκτησία δεδομένων και την αυτονομία.

Για χρόνια, ο ανοιχτός κώδικας αντιμετωπιζόταν ως καθαρά τεχνική υπόθεση — ένα εργαλείο που επέλεγαν οι ομάδες ανάπτυξης για να επιταχύνουν τους ρυθμούς τους ή να περιορίσουν τα έξοδα αδειοδότησης. Η νέα Η 2026 State of Open Source Report, που εκπόνησε η Perforce OpenLogic σε συνεργασία με το Open Source Initiative (OSI) και το Eclipse Foundation, αναθεωρεί αυτή την εικόνα από τη ρίζα της. Στηριγμένη σε περισσότερες από 700 απαντήσεις επαγγελματιών που χρησιμοποιούν λογισμικό ανοιχτού κώδικα σε οργανισμούς κάθε μεγέθους, από δεκάδες κλάδους και κάθε γωνιά του κόσμου, η έκθεση καταγράφει μια ξεκάθαρη στροφή: ο ανοιχτός κώδικας έχει πλέον ανέλθει στην ατζέντα της ηγεσίας ως στρατηγικό ζήτημα.

Σε μια εποχή όπου η τεχνολογία καθορίζει την οικονομική ισχύ και τη γεωπολιτική επιρροή, η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα επενδύουν δισεκατομμύρια στην ανάπτυξη ψηφιακών υποδομών και τεχνολογιών ανοιχτού κώδικα, εξασφαλίζοντας την τεχνολογική τους αυτονομία. Αντίθετα, η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει πίσω, παγιδευμένη ανάμεσα σε ανταγωνιστικά μοντέλα και χωρίς ισχυρή εγχώρια τεχνολογική βιομηχανία.

Τα τελευταία χρόνια, τα σκάνδαλα παρακολούθησης μέσω spyware έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, αποκαλύπτοντας σοβαρές απειλές για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ιδιωτικότητα των πολιτών. Ωστόσο, πέρα από τα ίδια τα σκάνδαλα, αναδύεται ένα ακόμη πιο ανησυχητικό ζήτημα: ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χρηματοδότηση της ίδιας της βιομηχανίας που καθιστά αυτές τις παραβιάσεις δυνατές.

Μετά την επιτυχία της πρώτης διοργάνωσης, το PyCon Greece επιστρέφει για τη 2η χρονιά του, φέρνοντας ξανά κοντά την ελληνική και διεθνή κοινότητα της Python. Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 12–13 Οκτωβρίου 2026 στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων — έναν από τους πιο δυναμικούς πολιτιστικούς χώρους της πρωτεύουσας, όπου η βιομηχανική κληρονομιά συναντά τη σύγχρονη δημιουργικότητα και την τεχνολογία.

Τα πλαίσια δημόσιων προμηθειών λογισμικού σπάνια κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Αυτή τη φορά, όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζεται να προτείνει τον Νόμο Cloud and AI Development Act (CADA), και ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τον Ανοιχτό Κώδικα θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για κάθε σχετικό έργο και επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Ευρώπη. Αυτή είναι μια από εκείνες τις στιγμές όπου οι λεπτομέρειες μετράνε.

Σε μια περίοδο όπου η τεχνητή νοημοσύνη (AI) εξελίσσεται ραγδαία και οι κυβερνητικοί οργανισμοί καλούνται να την ενσωματώσουν στις λειτουργίες τους, ένα νέο report αναδεικνύει μια σημαντική στρατηγική κατεύθυνση: το μέλλον δεν ανήκει απαραίτητα στα μεγάλα, κλειστά μοντέλα, αλλά στα μικρότερα, ευέλικτα και open-source συστήματα.

Η δημιουργία ενός ειδικού διαύλου επικοινωνίας με τις ΗΠΑ για ζητήματα επιβολής της νομοθεσίας ενδέχεται να λειτουργήσει ως «κερκόπορτα». Μέσω αυτού, κυβερνήσεις και μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες θα μπορούσαν να ασκήσουν πολιτική ή οικονομική πίεση με στόχο την αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών κανόνων.

Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα έχουν μπει πια στην καθημερινότητα της μάθησης, της εργασίας και της δημόσιας συζήτησης. Γράφουν κείμενα, συνοψίζουν έγγραφα, προτείνουν ιδέες, οργανώνουν επιχειρήματα και δίνουν γρήγορες απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα. Αυτή η ταχύτητα είναι εντυπωσιακή. Όμως ακριβώς εκεί βρίσκεται και ο κίνδυνος. Όταν το εργαλείο μας απαλλάσσει όχι μόνο από τη μηχανική δουλειά αλλά και από τον ίδιο τον κόπο της κατανόησης, τότε το κέρδος χρόνου μπορεί να μετατραπεί σε απώλεια κρίσης, μνήμης και πνευματικής αυτονομίας.

Η πρόταση για το λεγόμενο Digital Omnibus αποτελεί μια από τις πιο φιλόδοξες – αλλά και αμφιλεγόμενες – προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναθεωρήσει το ισχύον πλαίσιο διακυβέρνησης δεδομένων. Αν και μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης επικεντρώνεται στις αλλαγές που αφορούν τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (GDPR), τους κανόνες για την ιδιωτικότητα στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και την τεχνητή νοημοσύνη, η πραγματική εμβέλεια της πρότασης είναι πολύ ευρύτερη.

Για πολλά χρόνια ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αγοράς πληροφορικής έμαθε να λειτουργεί γύρω από μεταπωλήσεις αδειών, κλειστές πλατφόρμες και συμβάσεις εξάρτησης από συγκεκριμένους προμηθευτές. Το μοντέλο αυτό έδωσε τζίρο, αλλά όχι απαραίτητα ανθεκτικότητα, τεχνογνωσία βάθους ή πραγματική διατηρήσιμη κερδοφορία. Δημιούργησε συχνά έναν φαύλο κύκλο: ο πελάτης εξαρτιόταν από τον κατασκευαστή, ο προμηθευτής εξαρτιόταν από το εμπορικό κανάλι, και η εγχώρια αγορά δυσκολευόταν να παράγει δική της προστιθέμενη αξία με εξαγώγιμα χαρακτηριστικά.